Webmaster - Copyright 2005 @ Fundacja Nowickiego
Umieszczono na serwerze www.rabu.pl

WYKSZTAŁCENIE, STOPNIE NAUKOWE

1958-1963 - studia na na Wydziale Inżynierii Sanitarnej i Wodnej Politechniki Warszawskiej,

1970-72 - doktorat na na Wydziale Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej, temat: optymalizacja filtracji na filtrach włókninowych,

1976 - habilitacja - praca na temat praktycznej weryfikacji matematycznych modeli dyfuzji zanieczyszczeń w atmosferze; mianowanie na docenta na Politechnice Warszawskiej,

1978 - dwuletnie studia planowania przestrzennego na Politechnice Warszawskiej,

1992 - nadanie tytułu Profesora przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

DROGA ZAWODOWA

1963-70 - Pracownik naukowy Zakładu Mechaniki Aerozoli Polskiej Akademii Nauk

1970-86 - Praca w Instytucie Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej

1980-82 - Prodziekan Wydziału Inżynierii Środowiska Politechniki Warszawskiej

1986-89 - Kierownik Zakładu Ochrony Atmosfery w Instytucie Ochrony Środowiska w Warszawie

1989-90 - Wiceminister Ochrony Środowiska w rządzie premiera Tadeusza Mazowieckiego

1989-90 - Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w rządzie premiera Jana Krzysztofa Bieleckiego

od 1992 - Prezes Fundacji EKOFUNDUSZ zarządzajacej środkami pochodzacymi z ekokonwersji polskiego długu zagranicznego z przeznaczeniem na inwestycje w ochronie środowiska (od momentu jej powstania do chwili obecnej)

Autor wielu ksiazek z zakresu ochrony środowiska, w tym "Strategia ekorozwoju Polski" (Warszawa 1992), będącej podstawowym dziełem w tym zakresie w literaturze polskiej. Ponadto autor okolo 130 artykułów na temat ochrony środowiska i ekorozwoju oraz ponad 100 referatów, wygłaszanych na konferencjach miedzynarodowych.

Doświadczenia zdobywane za granicą

1974-75 - Stypendium DAAD w Institut für Atmosphärische Umweltforschung w Garmisch-Partenkirchen w Niemczech

1980 - Trzymiesięczne stypendium DAAD w Garmisch-Partenkirchen

1987 - Dwumiesięczny staż we Włoszech (Rzym, Mediolan, Calabria) jako "Visiting Professor"

1989-91 - Wiceprzewodniczący Rady Wykonawczej Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ dla Konwencji o transgranicznym zanieczyszczeniu atmosfery

1994-95 - Wiceprzewodniczacy Komisji ONZ do spraw Zrównoważonego Rozwoju ("UN Commission on Sustainable Development")

1996 - Laureat Niemieckiej Nagrody w Dziedzinie Ochrony Środowiska - Deutscher Umweltpreis, przyznanej za całokształt dokonań jako uczonemu, mężowi stanu i działczowi ekologicznemu

od 1997 - Członek europejskiego Jury prestiżowej Nagrody Forda (dziedzictwo przyrodnicze i kulturowe)

1997 - Członek zespołu doradców Sekretarza Generalnego OECD ds. Trwalego Rozwoju